Co z rzeczownikami

Mam już grupy deklinacyjne i mogę im przypisywać rzeczowniki, czyli mogę sobie napisać klasę, która zaimplementuje interfejs PolskiRzeczownik. Teraz kolejna tura – dobranie przypadku rzeczownika do kontekstu zdania. Mam na początek kilka pomysłów:

  • mianownik (kto? co?) – na początku zdania, jako podmiot; może być ewentualnie poprzedzony przymiotnikiem, wtedy powstaje pewna trudność, ale można ją rozwiązać przez założenie, że jest to pierwszy wyraz przed czasownikiem; tu pojawia się kolejna trudność – co jest czasownikiem, skoro wiele słów może być zarówno rzeczownikami, jak czasownikami; nie mnóżmy jednak problemów, mogę założyć, że szukam pierwszego wyrazu, który nie może być rzeczownikiem, tylko czasownikiem, wtedy przed nim jest podmiot, czyli rzeczownik w mianowniku; już widać na początku, że algorytmy będą nietrywialne 🙂
  • dopełniacz (kogo? czego?) – wszelkie braki są w dopełniaczu (no reason, no time), a także szukanie, potrzeby, czyli ‚dla’ (looking for, need sth)
  • celownik (komu? czemu?) – najczęstszym przykładem jest przyglądać się czemuś, tyle że po angielsku look, to najczęściej tłumaczy się jako patrzeć, a patrzymy na kogo? co?, czyli mamy biernik; znalazłem taki przykład „we must look at these sort of situations” – musimy przyglądać się tego rodzaju sytuacjom, ale jak to zalgorytmizować? wpadłem na pomysł, żeby przypadek ustalać według polskiego czasownika, wtedy ‚ufać komuś’ też zadziała; wynika z tego, że muszę mieć powiązanie pomiędzy polskimi czasownikami i odpowiadającymi im przypadkami rzeczowników
  • biernik (kogo? co?) – widzę, dostaję, biorę itd., po prostu są czasowniki, które implikują ten przypadek
  • narzędnik (kim? czym?) – z pewnością będą to zwroty z with i oczywiście mój ulubiony programista, czyli z czasownikiem to be
  • miejscownik (o kim? o czym?) – about, ale nie we wszystkich kontekstach, bo ten wyraz ma sporo znaczeń (ponad, odnośnie, prawie, w pobliżu, w przybliżeniu, wokół, przy, dotyczący itd.); być może lepiej wiązać to z polskim wyrazem ‚o’
  • wołacz – zasadniczo wołacza w angielskim nie ma, to znaczy można go poznać jedynie po kontekście; chwilowo nie będę się nim szczególnie zajmował

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *